reis naar het noorden
Eindelijk kunnen we dan toch doorreizen naar Tana Toraja, de meest populaire bestemming van Centraal-Sulawesi. We reizen door het bergachtige landschap , het Zwitserland van Indonesie en ontmoeten onze gids, Elvis in Mapale. Elvis neemt onze de komende dagen mee en laat ons verschillende kanten van Toraja-Land zien.
zonder gids kom je nergens!
Zo ontmoeten we de traditionele en buitengewoon vriendelijke Toraja’s. Toraja staat behalve voor de bijzondere uitvaart-rituelen ook bekend om haar Tonkonan-huizen, oftewel de huisjes met daken in de vorm van een zadel. Wij hebben “geluk” omdat we ook aanwezig kunnen zijn bij een begravenis-ritueel van een vooraanstaande bewoner in Nangale. Hoewel we het nogal vreemd vinden om zo’n ritueel bij te wonen, willen we zeker deze begrafenis-ceremonie niet missen. De begrafenis-ceremonie is van een vrouw die al 1 jaar ervoor overleden is. Een ceremoniemeester kondigt alle genodigden aan en hun geschenken in aantal varkens en buffels. Rondom worden de beesten geslacht voor de maaltijd en er gaat niets verloren.
Traditionele religie
Op Saluwesi hebben de Islam en het christendom zich vermengd met de traditionele religie van de verschillende stammenen en daardoor een heel eigen gezicht gekregen. Voor veel groepen vormen de nieuwe religies slechts een dunne laag over de traditionele voorouder-verering. Voor hen zijn de eeuwenoude oogstfeesten en doden-rituelen nog steeds de hoogtepunten in het leven op aarde. Aan de grootschaligheid van hun feesten en hun kolossale traditionele huisen is duidelijk te zien dat ze een welvarend volk zijn. Geloof het of niet, maar een overledene wordt soms jarenlang in een huis bewaard en onderhouden. Waarom dit zo is? Omdat de begrafenis ceremonie meerdere dagen duurt waarvoor geld moet worden gespaard. Dit kost uiteraard tijd, waardoor de overledene nog even zal moeten wachten…
de buffel als statussymbool
Bij de begrafenis worden trouwens buffels op brute wijze geslacht om geofferd te worden. Niet alleen buffels, maar ook varkens vinden hier de dood en worden uiteindelijk door de gasten opgegeten. Behoorlijk zielig en heftig vinden wij, maar het is nou eenmaal de cultuur daar. Voor dierenliefhebbers zoals wij, is dit echter maar lastig te verkroppen. Nadat de ceremonie is afgelopen, wordt de overledene onder andere begraven in de hoge rotsen van Toraja.
Bericht geplaatst in Azië, Logboek
Mooi hoor! We zijn een beetje jaloers omdat het ook een bestemming Is waar wij graag naar toe zouden willen. Geniet ervan en we houden de blog in de gaten. Groetjes Nico en Bep.