Deshima, of in modern Japans Dejima, was een waaiervormig eilandje in de haven van Nagasaki. In oppervlakte niet groter dan De Dam in Amsterdam was dit van 1641 tot 1859 de Nederlandse handelspost in Japan. De Nederlanders leefden er onder strikte beperkingen. Slechts bij grote uitzondering mochten zij van het eiland af.
Voor de Shogun in Edo was deze factorij van de Verenigde Oost-Indische Compagnie het enige contact met de westerse wereld. De Nederlandse mini-enclave is daarom van groot historisch belang. Door het contact met de Nederlanders bleven de Japanners op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de westerse technologie en heelkunde. Dit contact legde de basis voor de modernisering van Japan die pas haar vlucht kreeg in de tweede helft van de 19e eeuw, toen het Shogunaat ten val kwam en het land zich na een eeuwenlang isolement openstelde voor de wereld.
De historische locatie van Deshima ligt niet meer in zee, maar is door landaanwinning ingekapseld in de stedelijke bebouwing van Nagasaki. In 1922 is Deshima officieel erkend als nationaal erfgoed. In de afgelopen decennia zijn delen van de handelspost in hun oude glorie hersteld en voor publiek opengesteld.
In 2016 is het eiland bijna in zijn oorspronkelijke staat hersteld. Er komen dan zes gebouwen bij uit het begin 19e eeuw, gelegen aan de hoofdstraat van de nederzetting. In 2017 wordt het werk aan de Omote-mon-bashi afgerond, de enige brug die het eiland verbond met het vasteland van Nagasaki. De Nederlandse vertegenwoordiging in Japan is nauw betrokken bij de reconstructie van Deshima.
