De witte kleur van de Witte Tempel geeft de reinheid van Boeddha weer. Het is een gebouw dat van buiten bestaat uit spierwit steen en duizenden spiegeltjes. Vele elementen zoals de “wachter” die je ook bij andere boeddhistische tempels ziet krijgen hierdoor een hele andere dimensie.
Als die zon vol schijnt is het bijna onmogelijk om naar het hele gebouw te kijken maar dat hoeft ook niet want de details zijn geweldig .
Om de tempel te bereiken moet je eerst over de ‘put van de hel’. Beneden in de put bevinden zich vele mensenarmen die angstvallig uit de grond omhoog gestoken worden. Een van de terugkerende thema’s in de witte tempel is goed en kwaad. Dat zie je in de details die soms best gruwelijk zijn. Uitgestrekte handen van de mensen die uit de hel proberen te ontsnappen. Schedels doorboord door slangen en demonen met woeste gezichten. Ondanks dit heb ik toch alleen maar het gevoel in een sprookjeswonderland rond te lopen.
De tempel is ontworpen door de gerenommeerde Thaise kunstenaar Chaloemchai Khositphiphat en heeft een moderne architectuur. De aandacht voor details is opvallend en je moet de nodige tijd doorbrengen om dit allemaal te bestuderen. De tempel is gebouwd in een stralend witte kleur. Het witte mozaïek glas dat gebruikt is slaat op de wijsheid van Boeddha. In de tempel zelf bevinden zich prachtige gekleurde moderne muurschilderingen met motieven van het Boeddhisme. De historische stijl boeddhistische muurschilderingen zijn doorspekt met verwijzingen naar de tegenwoordige tijd. Een Minion, Superman, het oude World Trade Center. Kijk en gij zult vinden..
De witte tempel is een onderdeel van een heel tempelcomplex. De bouw van het tempelcomplex begon in 1997 en is nog steeds niet afgebouwd. Naar verwachting zal het 90 jaar duren alvorens de gehele bouw voltooid is. Als het complex uiteindelijk afgebouwd is zal het uit negen gebouwen bestaan, elk met een eigen unieke betekenis en schoonheid.
